زمینه و هدف: زایمان واژینال یک فرآیند فیزیولوژیکی طبیعی است که میتواند یک تجربه مهم و بحرانی برای زنان باشد. یکی از عوامل مهم دخیل در اجتناب از زایمان واژینال، نداشتن خودکارآمدی زایمان است. از طرفی، خودکارآمدی بر همه جنبههای رفتار و فعالیتهای هیجانی از قبیل الگوهای فکری تاثیر میگذارد که یکی از آنها میتواند دلبستگی باشد. این مطالعه به منظور تعیین ارتباط خودکارآمدی زایمان با دلبستگی مادر به جنین در زنان باردار نخستزا انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی روی 323 زن باردار نخستزای مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر زاهدان طی سالهای 1399 لغایت 1400 انجام شد. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات فردی، پرسشنامه خودکارآمدی زایمان Lowe و دلبستگی مادر به جنین Cranely بود.
یافتهها: بین میزان دلبستگی مادر به جنین و خودکارآمدی زایمان رابطه خطی مستقیم معنیدار وجود داشت و میزان دلبستگی مادر به جنین، خودکارآمدی زایمان را پیشبینی میکرد (P=0.003, r=0.16). به طوری که 2.7% درصد واریانس خودکارآمدی زایمان را پیش بینی نمود.
نتیجهگیری: کمک به مادران برای پذیرش نقش مادری و ارتقاء دلبستگی مادر به جنین میتواند راهکاری سودمند در افزایش خودکارآمدی زایمان باشد و از آنجایی که زنان با خودکارآمدی زایمان بالا توانایی بیشتری برای انجام زایمان واژینال دارند؛ موجب افزایش تمایل مادران به زایمان واژینال میگردد.