| تاریخ ارسال: 1396/12/19 |
گفتگوی معاویه با عمر و عاص:
معاویه:
قویتر از ذوالفقار علی سراغ داری؟
عمروعاص:
آری، جهل مردم!
نمونه هائی از حماقت یاران معاویه!
«مسعودی» در «مروج الذهب» می نویسد:
پس از جنگ صفین مردی از اهل کوفه در حالی که سوار بر شتر خود بود وارد دمشق شد، یکی از مردمان شام به او چسبید و گفت: این ناقه از من است که تو در صفین از من گرفته ای! ولی مرد منکر شد، تا اینکه نزاع را به نزد معاویه بردند و مرد شامی پنجاه شاهد بر ادعای خود اقامه کرد که همگی گفتند این ناقه از مرد شامی است. معاویه نیز بر طبق همان ادعای مرد شامی و سخن گواهان به نفع مرد شامی حکم کرد و شخص کوفی را ملزم کرد که شتر را به آن مرد شامی بدهد. مرد کوفی گفت: «خدایت اصلاح کند اصلا این شتر جمل است و ناقه نیست؟»]«ناقه» در لغت عرب به شتر ماده میگویند چنانچه «جمل» به شتر نر گفته میشود.[
معاویه گفت: «حکمی است که گذشته است و باید اجرا شود!». و پس از این ماجرا و پراکنده شدن مردم از نزد او، مرد کوفی را به طور خصوصی نزد خود طلبید و قیمت شتر او را پرسید و دو برابر قیمت آن شتر را به او داد و او را راضی کرد و به او گفت: «أبلغ علیا أنی أقابله بمأه ألف ما فیهم من یفرق بین الناقه و الجمل» یعنی؛ این خبر را به علی برسان که من با صد هزار نفر به جنگ او می روم که یک نفر میان آنها نیست که میان ناقه و جمل را فرق بگذارد. )و آن دو را از یکدیگر تشخیص دهد(
«مسعودی» پس از نقل این داستان می گوید: کار اطاعت بی چون و چرای (فرمانبرداری کور و کر) مردم از «معاویه» به جایی رسیده بود که وقتی می خواست آنها را به صفین ببرد نماز جمعه را در روز چهارشنبه خواند )و نفس کسی درنیامد که اعتراض کند(
یا در مورد دیگری نقل کرده است که:
«پیکی از طرف امیرالمؤمنین، نامه ای را برای معاویه به شام آورد. معاویه در حضور او گفت که به مردم بگوئید که بیایند تا نماز جمعه بخوانیم. مردم همه آمدند و نماز جمعه خواندند. در حالی که آن روز چهارشنبه بود! معاویه به پیک امیرالمؤمنین گفت: برو به علی بگو، من در شام هزاران نفر نیرو دارم که تشخیص نمی دهند که نماز جمعه را باید در روز جمعه بخوانند و امروز روز چهارشنبه بود. و هیچ کس هم نیامد اعتراض کند که امروز چهارشنبه بود، و نماز جمعه را نمی شود در روز چهارشنبه خواند»
معاویه:
قویتر از ذوالفقار علی سراغ داری؟
عمروعاص:
آری، جهل مردم!
نمونه هائی از حماقت یاران معاویه!
«مسعودی» در «مروج الذهب» می نویسد:
پس از جنگ صفین مردی از اهل کوفه در حالی که سوار بر شتر خود بود وارد دمشق شد، یکی از مردمان شام به او چسبید و گفت: این ناقه از من است که تو در صفین از من گرفته ای! ولی مرد منکر شد، تا اینکه نزاع را به نزد معاویه بردند و مرد شامی پنجاه شاهد بر ادعای خود اقامه کرد که همگی گفتند این ناقه از مرد شامی است. معاویه نیز بر طبق همان ادعای مرد شامی و سخن گواهان به نفع مرد شامی حکم کرد و شخص کوفی را ملزم کرد که شتر را به آن مرد شامی بدهد. مرد کوفی گفت: «خدایت اصلاح کند اصلا این شتر جمل است و ناقه نیست؟»]«ناقه» در لغت عرب به شتر ماده میگویند چنانچه «جمل» به شتر نر گفته میشود.[
معاویه گفت: «حکمی است که گذشته است و باید اجرا شود!». و پس از این ماجرا و پراکنده شدن مردم از نزد او، مرد کوفی را به طور خصوصی نزد خود طلبید و قیمت شتر او را پرسید و دو برابر قیمت آن شتر را به او داد و او را راضی کرد و به او گفت: «أبلغ علیا أنی أقابله بمأه ألف ما فیهم من یفرق بین الناقه و الجمل» یعنی؛ این خبر را به علی برسان که من با صد هزار نفر به جنگ او می روم که یک نفر میان آنها نیست که میان ناقه و جمل را فرق بگذارد. )و آن دو را از یکدیگر تشخیص دهد(
«مسعودی» پس از نقل این داستان می گوید: کار اطاعت بی چون و چرای (فرمانبرداری کور و کر) مردم از «معاویه» به جایی رسیده بود که وقتی می خواست آنها را به صفین ببرد نماز جمعه را در روز چهارشنبه خواند )و نفس کسی درنیامد که اعتراض کند(
یا در مورد دیگری نقل کرده است که:
«پیکی از طرف امیرالمؤمنین، نامه ای را برای معاویه به شام آورد. معاویه در حضور او گفت که به مردم بگوئید که بیایند تا نماز جمعه بخوانیم. مردم همه آمدند و نماز جمعه خواندند. در حالی که آن روز چهارشنبه بود! معاویه به پیک امیرالمؤمنین گفت: برو به علی بگو، من در شام هزاران نفر نیرو دارم که تشخیص نمی دهند که نماز جمعه را باید در روز جمعه بخوانند و امروز روز چهارشنبه بود. و هیچ کس هم نیامد اعتراض کند که امروز چهارشنبه بود، و نماز جمعه را نمی شود در روز چهارشنبه خواند»
دفعات مشاهده: 15382 بار |
دفعات چاپ: 373 بار |
دفعات ارسال به دیگران: 0 بار |
0 نظر
