fa اثر روش محدودیت درمانی تعدیل‌یافته بر کیفیت مهارت‌های اندام فوقانی مبتلا در کودکان فلج مغزی نیمه بدن توانبخشی Rehabilitation تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : محدودیت‌درمانی روشی است که در آن با محدود کردن اندام سالم فردی که دچار فلج نیمه بدن شده؛ مجبور به استفاده از اندام مبتلا شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر روش محدودیت‌درمانی تعدیل‌یافته بر کیفیت مهارت‌های اندام فوقانی مبتلا در کودکان فلج مغزی نیمه بدن انجام شد. روش بررسی : این کارآزمایی بالینی یک سویه کور روی 21 کودک مبتلا به فلج مغزی نیمه بدن مراجعه کننده به دو مرکز توانبخشی امیدعصر و بهار تهران طی سال 1387 انجام شد. نمونه‌ها به طور تصادفی تعادلی به دو گروه مداخله (11 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. تمرینات متداول کاردرمانی در طی 6 هفته برای هر دو گروه به طور یکسان انجام شد و برای گروه مداخله روزانه به مدت 3 ساعت از روش محدودیت‌درمانی تعدیل یافته نیز استفاده گردید. کیفیت مهارت‌های اندام فوقانی قبل و پس از مداخله بر اساس آزمون کیفیت مهارت‌های اندام فوقانی ارزیابی گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-16 و آزمون‌های آماری کولموگروف - اسمیرنوف، کای اسکوئر، تی مستقل و تی زوجی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : میانگین سنی کودکان در گروه مداخله (7 دختر و 4 پسر) 17.5+-46.5 ماه و در گروه شاهد (5 دختر و 5پسر) 19.2+-48.1 ماه تعیین شد. تجزیه و تحلیل درون‌گروهی در گروه مداخله در تمامی موارد بعد از شش هفته مداخله معنی‌دار بود (P<0.05) و در گروه کنترل بعد از شش هفته تنها در آیتم گرفتن معنی‌دار نبود. تجزیه و تحلیل آماری بین گروهی تفاوت معنی‌داری در نمره کلی و نمرات خرده مقیاس‌های حرکات مجزا ، تحمل وزن و باز کردن حفاظتی را بین دو گروه نشان نداد و تنها در خرده مقیاس توانایی گرفتن تفاوت معنی‌داری در دو گروه مشاهده شد (P<0.05). نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که محدودیت درمانی تعدیل یافته تنها بر کیفیت توانایی گرفتن اندام فوقانی مبتلا تأثیر دارد. Background and Objective: Constraint induced movement therapy is an approach that with limitation of the healthy upper limb movement of a person with hemiplegia obligate to use the affected limb. This study was done to determine the modified constraint induced movement therapy on quality of upper extremity skills in affected limb in children with hemiplegic cerebral palsy. Materials and Methods: This single blind randomized clinical trial was carried out on 21 children with hemiplegic cerebral palsy referred to rehabilitation centers in Tehran-Iran during 2008. Samples randomly were divided into experimental (n=11) and control (n=10). Common therapeutic physical practice was carried out for 6 weeks in both groups equally. In treatment group intervention was practiced by constrain induced movement therapy methods for 3 hours daily. Quality of upper extremity skills pre and post intervention based on the quality of upper extremity skills test (QUEST) was evaluated. Data were analyzed by SPSS-16 software, Kolmogrov-Smirnoff, chi-square, T student and repeated measurement tests. Results: Mean age of children in the experimental group (7 girls, 4 boys) and control group children (5 female, 5 male) were 46.55&plusmn;17.5 and 48.10&plusmn;19.2 months respectively. Internal analysis of all items in interventional group were significant after 6 weeks of treatment (P<0.05). but in control group only grasp item was significant (P<0.05). Analysis between two groups did not show any significant difference in total and subtitle score including dissociated movement, weight bearing and protective extension. But only grasp subtitle showed significant difference between two groups (P<0.05). Conclusion: This study showed that modified constraint induced movement therapy only affect in quality of grasp. فلج مغزی , همی پلژی , محدودیت درمانی تعدیل یافته Cerebral palsy, Modified constraint, Movement therapy 29 36 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-456&slc_lang=fa&sid=1 Gharib M (MSc) مسعود غریب gharib_masoud@yahoo.com 5900319475328460050909 5900319475328460050909 Yes Academic Instructor, Member of Pediatric Neurorehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد و عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال ، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران Hosseyni A (PhD) علی حسینی 5900319475328460050910 5900319475328460050910 No Assistant Professor, Pediatric Neurorehabilitation Research Center, Department of Occupational Therapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Pediatric Neurorehabilitation Research Center, Tehran, Iran استادیار مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال , گروه کاردرمانی ، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران Fahimmi N (MSc) نازیلا اکبر فهیمی 5900319475328460050911 5900319475328460050911 No PhD Student of Occupational Therapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehrn, Iran دانشجوی دکتری کاردرمانی، گروه کاردرمانی ، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران Salehi M (PhD) مسعود صالحی 5900319475328460050912 5900319475328460050912 No Assistant Professor, Department of Biostatistics, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار گروه آمار زیستی ، دانشگاه علوم پزشکی ایران